Kategori arşivi: beslenme

Dilediğin Kadar Nutella Yiyebilirsin Evladım !

Ben bizzat kendim nutellaya bayılıyorum. Hal böle olunca biricik evladımı bu tattan 3 sene uzak tutabildim. Bir gün ben yerken istedi yok dedim, olmaz dedim, bunun için biraz büyümek gerek dedim ama dinletemedim tabi tadına varınca da haliyle o da sevdi.

Vicdan azabı içinde kıvranıp duruyordum ki süper bir tarif buldum cevizhanede. Vegan nutella !

Okumaya devam et

Bunu Söylemem Lazım

Pınar Katrancıoğlu’ndan ve ipek hanım’ın çiftliğinden daha önce bahsetmiştim.

Bir süre sipariş verdim fakat sonraları ekolojik pazardan alışveriş yapmaya başlayınca sipariş vermeyi bıraktım.

 Pınar hanım işini çok ciddiye alan ve özen gösteren biri ama karşılaştığım iki nokta beni biraz hayal kırıklığına uğrattı.Sipariş vermeyi bırakmama da sanırım bunlar sebep oldu.

Okumaya devam et

İşte Bu !

Alp in yemek yemesini çok kafaya takan bir anne değilim, en nihayetinde yiyecek zorlamaya gerek yok zihniyeti ile 1 sene kadar yaşamayı başardım.

Derken 1 yaş geldi çattı ve Alp az yemeye başladı, herşeyi silip süpürmesine alışık olan ben önce bir iki haftalık iştah kaybı geçer dedim ama geçmedi.

Sonra ufak ufak çevreden bu çocuk az mı yiyiyor ne söylemleri başladı ve evet ben bu nokta sakinliğimi  kaybedip aman tanrım oğlum yemek yemiyor diye ortalarda dolanmaya başladım.

Hemen bu konuda ne yapmalı, biricik oğlum iştahsız, vitaminsiz ve de proteinsiz mi kalıyor tanrım pisikolojisi ile okuyup, araştırmaya başladım.

Ve de iyiki  doktor Carlos González ‘in “Çocuğum Yemek Yemiyor” kitabına blogcu annedeki yorumlarda rastladım. Kitap hakkında herkes harika demekle beraber,  yemek konusunda da pek bir rahat mıydı acaba bu insanlar ? İçimde bir umut ışığı belirdi.

Kitap 188 sayfa ve 188 sayfa boyunca sizi çocuğunuzun yemek konusundaki bilgeliğine inandırmaya çalışıyor. Bunu Dr. González bir cümle ile de özetleyebilirdi ama inanın bana bence %90 ımız ama benim çocuğum gercekten hiçbir şey yemiyor ki diye burun kıvırırdık.

Çocuğunuz aç olup olmadığını biliyor ve bu sebeple aç olduğu zaman yemek yemek istiyor, aç değilse yemeği red ediyor.

Ne kadar normal değil mi?

Ama pratikte ufaklığın midesinin boyutlarını unuttuğumuz için o kadar yemek ile doyacağına inanamıyoruz. Yok yok bu işte bir hata var ben biraz daha yedireyim en iyisi diyip zorluyoruz. Bu arada doktor González zorlamayı çok iyi tanımlamış:

Onu zorlamayın” derken kaşıkla “uçak” yapmayın, şarkılar veya televizyonla oyalamayın, hepsini bitirmesi için vaatlerde bulunmayın, tehdit etmeyin, yalvarıp yakarmayın, çocuğunuz olmasından yararlanmayın, araya büyükannesini sokmayın, kardeşleriyle kıyaslamayın, “iyi” ve “kötü” çocuklardan bahsetmeyin, önündekini yediği takdirde tatlı yeme şartı koşmayın demek istiyoruz.

Yani bırakın adam doyduysa yemesin. Nokta

Bir de olayın şu boyutu var tabi, boyle zorlayarak çocuklara aynı zamanda yanlış beslenme alışkanlıklarını aşılıyoruz. Yani yemek yemek bir ihtiyaçtan çok bir ödül ya da ceza olmaya başlıyor.

Dediğim gibi defalarca neden zorlanmaması gerektiğini anlatmış, ve bence bir annenin buna ikna olması için defalarca anlatılması gerekiyor çünkü hep bir ama oluyor ve kitapta bu ama ya mutlaka cevap buluyorsunuz.

Ben kitabı okuduğumda sonlara doğru kafamda şöyle bir soru belirdi:

Tamam ben kendi istediği ve ihtiyacı kadar yemesi konusunda bundan sonra dikkat edeceğim. Ama en nihayetinde çalışıyorum ve bakımı konusunda destek alıyorum peki bu insanları nasıl  nasıl ikna etmeli… Derken iki sayfa sonra şu süper öneri geldi.

Çocuğunuzu zorlamamaları konusunda ikna etmeye çalışın. Akılcı yaklaşım işe yaramıyorsa “Benim çocuğumun mide ağzı açık ,doktoru onu hiçbir şekilde yemek yemeye zorlamamız gerektiğini, aksi takdirde kusabileceğini ve bunun ciğerlerine kaçabileceğini söyledi.” gibi palavralardan çekinmeyin. Bu haklı bir saygı gösterilmesi için yeterli olmalıdır.

Yalan söyleceğim tüm mercilerden özür dilerim ama bazen annelere başka yol bırakmıyorsunuz.

Sonuç olarak, her konuda olduğu gibi yemek konusunda da küçük adamınıza hakettiği saygıyı duymaktan geçiyor herşey.

Konu bu kadar basit.

Cumartesi günü görüştüğümüz Iraz’ın da dediği gibi yemek konusunu boşverin !

Annenin görevi sağlıklı besinler hazırlayıp sunmak sadece, yiyip yemiyeceğine ya da ne kadar yiyeceğine çocuğunuz karar verecek.

Son olarak içimde kaldı, bu kitabı keske hamileyken daha Alp aramıza katılmadan önce okusaydım  ne kadar harika olurdu !

Katı Gıda evet Gerçekten Katı :)

6. ay geldiğinde pek bir heyecanla katı gıdalara geçtik. Her hafta yediklerine yeni bir şeyler ekliyoruz. Yeni sebzeler, yoğurt , peynir… Onun yeni tatları ilk kez tadışını seyretmek çok keyifli. Önce kısa bi rağzında geveleme evresi , sonra beğeniğ beğenmemesine göre değişen surati. Nasıl meraklı nasıl heycanlı birşeyler tatmaya.

 Bazen ona bakarken düşünüyorum, büyürken hayata karşı duyulan bu heyecanı kaybetmek ne kötü. Mesela hangimiz yeni bir tat karşısında bu kadar dikkat kesilip bu kadar heyecanla bekliyoruz onu yemeyi… Neyse bu tamamen başka bir yazının konusu

Tabi katı gıdaya geçiş sadece böyle neşe içinde keyifle olan bir durum değil, bir de bu işin öbür yüzü var. Yani yenen yeni lezzetlerin vücuttan çıkışında yaşşanan sorun kısaca ve bildiğimiz tabiri ile kabız .

Okumaya devam et

İpek Hanım ın Çiftliği

Yiğit Alp için uzun süredir organik ürün aramaktayım. Malum katı gıdalara geçtik ve her anne gibi ben de onu en sağlıklı şekilde beslemek istiyorum istiyorum da iş o kadar kolay değil malesef L Çünkü organik tarım da artık zengin olmanın kolay yolu olarak görülüyor ve anneler bu konuda sömürülebilecek en kolay ulaşılan kitle… Gerçekten sizi önemseyen birilerini bulmak zor ama imkansız değil.

Türkiyede eve teslim organik sebze & meyve gönderimi işlerinin ilham perisi Pınar Katrancıoğlu bu insanlardan biri… Öncelikle –bu çok önemli bence- o da bir anne yani kızına yediremeyeceği bir şeyi size göndermiyor ve sizin hassasiyetiniz çok iyi anlıyor… Pınar ın çok ilginç de bir öyküsü var bu çiftlikle ilgili İlgileniyorsanız eğer aşağıdaki linkten İstanbul dan kaçışın ve çiftliğin öyküsünü okuyabilirsiniz…

http://www.ipekhanim.com/ipek_hanim_ciftligi/istanbuldan_kacis_%26_ciftligin_kurulus_oykusu.html

Pınar kendisine atılan maillleri tek tek okuyup cevaplandıracak kadar bu işe zaman ayırmış, özen gösteren biri… Google dan İpek Hanım ın çiftliği diye arattığınızda ne kadar popüler ve meşgul olabileceğini anlayınca bana hak vereceksiniz…

Nasıl sipariş verebileceğinizi teslimat detaylarını sitede çok iyi anlatmışlr o yüzden ben ikinci el olarak bunları hiç anlatmıyorum size . Girin bakın inceleyin tanışmak için mail atın isterseniz , ne demek istediğimi anlayacaksınız…

 

www.ipekhanim.com