Tiyatro

Çocuk yetiştirmek gerçekten ilginç tecrübelere gebe…

Her an bir kriz doğabilir, daha öncenin çözülmemiş krizleri patlak verebilir ve siz de bunlarla yüzleşmek, çözmek için çabalamak, anlamaya çalışmak ve çözünce de “vay be ben bu anneliği kıvırdım sanki !” ruh haliyle kahve içmek zorunda kalabilirsiniz.

Yiğit Alp’in de bir  çözülmemiş krizi varmış: tiyatro

Geçen sene Antalya Büyükşehir Belediyesi Tiyatrosunun çocuk oyununa gitmiştik. Oyunda kocaman bir papağan kostümü giymiş çok hareketli bir oyuncu vardı ve biz oyunu öne yakın sıralardan birinde izledik.  Sanırım tüm bunlar 2,5 yaşındaki bir adama ağır geldi.O gün Yiğit Alp oyundan sonra ağladı ve bir daha tiyatroya gitmek istemediğini söyledi. Üzerine konuştuk, biraz daha ağladı sonra tekrar normale döndü tamam dedim stresini attı…

Bu hafta okuldaki oyunun duyurusu gelince tiyatro ile ilgili konuşmaya başladık. Önce sen de gel dedi. Tatil dönüşü benden ayrılmanın zorluğu sandım ama değil , okulda kalalım arkadaşlarımla oynarım tiyatroya gitmeyelim dedi sonra . Uzun bir ağlama, konuşma, peki sence neden sorularından sonra “Tiyatroda ördek var anne dedi” ve evet her şey bir anda netleşti. Papağan krizi meğerse hala olduğu yerde hükümranlığını sürmekteymiş…. Evet üzerinden neredeyse bir sene geçmişti ve küçük adam hala o papağanı hatırlıyordu.

Yiğit Alp ile verdiğimiz karar öğretmenini aramak ve tiyatroya gitmek istemediğini söylemek oldu.

Okul arandı, durum anlatıldı. Gitmek istemiyor, ısrar etmeyin denildi.

Ve okul bu krizi bana göre harika yönetti.

Yiğit Alp ile sakin bir zamanda konuşmuşlar, isterse kalabileceğini ama sınıf arkadaşlarının gideceğini anlatmışlar. Yiğit Alp önce kalmayı istemiş, tamam demişler ama sonra herkes gidince o da gitmek istemiş ve servise bindiği andan itibaren çok keyif almış bu işten. En azından oğlumun tüm oyunu ve oyuna nasıl gittiklerine dair anlattıklarından anladığım bu. Bir de barış çiçeği varmış, abinin burnu boyalıymış, abla çok süslüymüş ve kedi ağacın tepesine çıkmış bir de unutmadan bir karanlık olmuş bir de aydınlık….

Bir sene önce yaşanan bir kriz onun duygu dünyasında ne kadar yer edinmiş. Evet bunu hepimiz bir yerlerde, kitaplarda okuduk ama ben hiç bu kadar somut bir şekilde görmemiştim. Düşünsenize bu olaya tepkisi bu ise ona en yakın olan anne ve babasının  eve yorgun geldiğinde astığı o surat ya da sinirli tavırları aslında onun duygu dünyasında ne derin karşılıklar buluyor.

Madem bir kere sonuç çıkarmaya başladık bu olaydan ikinci bir sonuçta şu: çocuğunuzun okulu ile işbirliği yapın ve işbirliği yapamayacağınızı hissettiğiniz okula göndermeyin

Bu arada oyun Antalya Devlet Tiyatrosunun Barış çiçeği oyunu. Detaylar için buyrun

kedi

Hepinize evladının krizi çözülmüş anne neşesi bulaşsın, gününüz güzel geçsin…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s