Anne Olma, Olup da İnanama…

Bazen oğlum olduğuna inanamıyorum. Yani bazen ona bakıp şaşırıp, kalıyorum ben bir anneyim diye….

Bu duygu bazen beni paranoklaştırıyor, acaba diyorum anne olmayı kabullenemedim mi? Sonra diyorum saçmalama, sana sarılan bu yumuşacık bedenden nbir gün ayrı kalmak sana bu kadar zor gelirken nasıl olur da alışamassın…

Yani belki size de olmuştur bu dönemsel yabancılaşma, belki merak ediyorsunuzdur benden başkaları da böyle hissediyor mu diye… İçiniz rahat olsun yalnız değilsiniz…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s